Świat muzyki przeszedł radykalne zmiany w 1976 roku – niektóre na lepsze, inne na gorsze, jak zobaczysz w naszej poniższej liście wszystkich 26 piosenek numer 1 z 1976 roku, uporządkowanych od najgorszej do najlepszej.

Eksplozja disco była w pełnym rozkwicie, zapoczątkowana przez zespoły takie jak Bee Gees, których własna transformacja na parkiecie zaczęła się od “You Should Be Dancing.” Inne grupy, w tym Sylvers i Miracles, poszły w ich ślady, podczas gdy rockowe legendy, takie jak Elton John i Paul McCartney, również spróbowały swoich sił w tym rosnącym gatunku.

Rok 1976 był również ogromnym rokiem dla piosenek nowości i motywów telewizyjnych, od szokującej satyry “Disco Duck” po porywający motyw z S.W.A.T.. Oczywiście niektórzy rockowcy po prostu trzymali się tego, co robili najlepiej, produkując chwytliwe hymny z łatwością i charyzmą.

Wszystko to znajdziesz poniżej. Czytaj dalej, aby zobaczyć, jak oceniliśmy każdą piosenkę numer 1 z 1976 roku.

CZYTAJ WIĘCEJ: Najlepsze 40 piosenek z 1976 roku

26. Rick Dees i jego Zespół Idiotów, “Disco Duck”

Cóż, przynajmniej Rick Dees i jego Zespół Idiotów wybrali odpowiednią nazwę dla wydania tej irytującej piosenki nowości, której satyryczny charakter nie czyni jej mniej denerwującą. Ale oto naprawdę idiotyczna rzecz dotycząca “Disco Duck”: Dees później twierdził, że jego menedżer odmówił umieszczenia piosenki na ścieżce dźwiękowej do Saturday Night Fever, obawiając się, że zaszkodzi to sprzedaży płyt Deesa. Ścieżka dźwiękowa sprzedała się od tego czasu w ponad 40 milionach egzemplarzy na całym świecie.

25. C. W. McCall, “Convoy”

Ta nowatorska piosenka country napisana przez Billa Fries’a i Chip’a Davisa wykorzystała trend CB radia lat 70., zawierając symulowany dialog fikcyjnej grupy ciężarowców podróżujących przez kraj oraz narrację ich przygód. Poza tym refren nie oferuje wiele do zrozumienia dla słuchaczy.

24. John Sebastian, “Welcome Back”

Zgodnie z legendą, kiedy producent telewizyjny Alan Sacks poprosił byłego frontmana Lovin’ Spoonful Johna Sebastiana o napisanie motywu do swojego nowego sitcomu zatytułowanego Kotter, Sebastian mógł jedynie pomyśleć o słowie “otter”, które rymowało się z tytułowym bohaterem. Zamiast tego napisał “Welcome Back”, co zainspirowało Sacksa do zmiany nazwy programu. Osobiście bylibyśmy ciekawi usłyszeć porzucone wersje “otter”, które byłyby z pewnością bardziej interesujące niż ta rutynowa folk-rockowa melodia.

23. Starland Vocal Band, “Afternoon Delight”

Czy jakaś piosenka kiedykolwiek ustaliła bardziej nierealistyczne oczekiwania dotyczące przywilejów w miejscu pracy niż “Afternoon Delight”? Jedyny hit Starland Vocal Band jest pełen seksualnych aluzji, które brzmią jeszcze bardziej obscenicznie w zestawieniu z sentymentalnymi smyczkami i hippisowskimi wokalami. Tekst “skyrockets in flight” sprawił również, że “Afternoon Delight” stało się idealną piosenką na letnie obchody dwusetnej rocznicy Stanów Zjednoczonych. Dekady później utwór przeżył renesans dzięki niezapomnianemu występowi w Anchorman: The Legend of Ron Burgundy.

22. Bay City Rollers, “Saturday Night”

Nie można zaprzeczyć chwytliwemu refrenowi i okrzykowi “S-A-T-U-R-D-A-Y” jedynego hitu Bay City Rollers w USA. To smaczny fluff dla weekendowych wojowników – ale fluff mimo wszystko, ponieważ szkockie idole nastolatków brzmią jakby grały wersję musicalową swoich bardziej dorosłych glam rockowych i power-popowych współczesnych artystów, takich jak Sweet i Raspberries.

21. Ohio Players, “Love Rollercoaster”

“Love Rollercoaster” nie jest szczególnie dobrą piosenką, per se — to zasadniczo jeden zabójczy refren powtarzany ad infinitum, ozdobiony funky gitarami i żywiołowymi improwizacjami. Mówiąc o zabójstwie: Krzyk w tle pod koniec utworu od dawna krążył jako dźwięk kogoś zamordowanego w studiu podczas nagrywania taśmy. To nie jest prawda, ale członkowie Ohio Players mądrze postanowili nigdy nie prostować plotek, ponieważ dzięki temu sprzedali więcej płyt.

20. Rhythm Heritage, “Theme from S.W.A.T.“

Niewiele motywów telewizyjnych osiągnęło numer 1 w historii Hot 100, więc warto zauważyć, że dwa takie przypadki miały miejsce w 1976 roku. Motyw Rhythm Heritage “Theme From S.W.A.T.” jest zdecydowanie lepszy z dwóch, wspierany przez filmowe trąbki, gitary wah-wah oraz dynamiczny groove dzięki perkusjoniście Toto Jeffowi Porcaro. Dziwnie jednak wersja Rhythm Heritage nie pojawiła się w rzeczywistym programie S.W.A.T., ponieważ autor piosenki Barry De Vorzon użył własnej orkiestry do motywu telewizyjnego. Jeszcze raz: wersja Rhythm Heritage jest lepsza.

19. Chicago, “If You Leave Me Now”

Z bogatym sekcją smyczkową i delikatną akustyczną gitarą utwór “If You Leave Me Now” wyróżnia się na tle okropnych syntetycznych ballad rockowych z lat 80., które stały się synonimem Chicago. Mimo to trudno całkowicie zaangażować się w tę klejącą miłosną piosenkę, gdy równie dobrze można posłuchać mocno grającego “25 or 6 to 4” lub znacznie bardziej przekonującego “Colour My World.”

18. KC and the Sunshine Band, “(Shake, Shake, Shake) Shake Your Booty”

W muzeum hymnów do tańca “(Shake, Shake, Shake) Shake Your Booty” może być Mona Lisą — przynajmniej pod względem przesłania. Piosenka bez skrupułów domaga się działania i “Shake Your Booty” będzie konsekwentnie grane na weselach i innych uroczystościach aż do końca czasów. To nie zmienia faktu, że mamy już dosyć jej słuchania.

17. The Bellamy Brothers, “Let Your Love Flow”

Taki bezkompromisowy hymn country stoi w ostrym kontraście do disco-dominujących melodii na tej liście. Ale właśnie to sprawia, że “Let Your Love Flow” jest tak odświeżające. Kompozycja jest prosta, chwytliwe melodie są niezawodne a harmonijne wokale Davida i Howarda Bellamy są nieodparte. “Let Your Love Flow” było pewniakiem do sukcesu na listach przebojów.

16. Diana Ross, “Theme from Mahogany (Do You Know Where You’re Going To)”

Po swojej nominowanej do Oscara debiutanckiej roli jako Billie Holiday w filmie z 1972 roku Lady Sings the Blues, Diana Ross powróciła na wielki ekran w Mahogany, grając aspirującą projektantkę mody Tracy Chambers. Film został skrytykowany przez krytyków, ale motyw przewodni również wykonywany przez Ross jest nie mniej olśniewający za to. Bogata instrumentacja uzupełnia delikatny wokal Ross a sama piosenka zdobyła nominację do Oscara za najlepszą oryginalną piosenkę.

15. Walter Murphy and the Big Apple Band, “A Fifth of Beethoven”

Disco mogło być efemerycznym trendem na listach przebojów ale muzyka klasyczna przetrwała wieki. Może dlatego adaptacja symfonii nr 5 Ludwiga van Beethovena autorstwa Waltera Murphy’ego i Big Apple Band tak dobrze się starzeje. Legendarną symfonię przerobiono na parkietowy hit w utworze “A Fifth of Beethoven” (dwuznaczność odnosi się zarówno do dzieła muzycznego jak i porcji alkoholu), co czyni go idealnym utworem na ścieżkę dźwiękową do Saturday Night Fever.

14. Johnnie Taylor, “Disco Lady”

Pomimo że stała się pierwszą piosenką z tytułem zawierającym słowo “disco”, która osiągnęła numer 1, “Disco Lady” Johnniego Taylora nie jest prawdziwie disco utworem. Zamiast tego to dekadencko gładki mid-tempo groover. Taylor sprzedaje tę piosenkę swoim żywiołowym wokalem a kilku członków Parliament-Funkadelic przyczynia się do smakowitego instrumentalnego podkładu funkowego. “Disco Lady” nie tylko osiągnęła numer 1 ale stała się pierwszą piosenką która otrzymała certyfikat platynowy RIAA.

13. Barry Manilow, “I Write the Songs”

Doskonałą ironią utworu “I Write the Songs” jest to że Barry Manilow go nie napisał. Ale to nie powstrzymało go przed śpiewaniem z całego serca tej wielkiej ballady napisanej przez byłego członka Beach Boys Bruce’a Johnstona. “‘I Write The Songs’ to wywiad z Bogiem,” wyjaśnił Johnston lata później. “W pierwszej zwrotce jest coś jak: ‘Hej Boże kilka słów proszę? Powiedz mi trochę o sobie.’ ‘Cóż byłem żywy od zawsze i napisałem pierwszą piosenkę … itd.’ To całkiem fajne.”

12. The Manhattans, “Kiss and Say Goodbye”

Początek utworu otwierającego ma aksamitne i gorzkie spoken-word wykonanie Winfreda Lovetta ze zespołu Manhattans doskonale oddaje wewnętrzne rozterki związane z zakończeniem relacji której nie chcesz zakończyć ale musisz to zrobić. Ironią jest to że Lovett wyobrażał sobie tę piosenkę jako country kiedy ją pisał a później powiedział że był stuprocentowo rozczarowany tym że wypuszczono ją kiedy to zrobiono ponieważ disco było wtedy na szczycie popularności.” Ale to nie powstrzymało tej piosenki przed zdobyciem szczytów list przebojów.

11. Elton John and Kiki Dee, “Don’t Go Breaking My Heart”

Taki duet disco-pop to przejrzysta próba skorzystania z aktualnych trendów list przebojów dnia codziennego. Na szczęście Elton John i Kiki Dee uzupełniają swoje radosne ćwiczenie gatunkowe takimi chwytliwymi melodiami i smakowitymi harmoniami że mimo wszystko odnoszą sukces.

10. Wild Cherry, “Play That Funky Music”

Pochodzący z Ohio funk-rockowcy Wild Cherry grali pewnego wieczoru dla przeważającej liczby czarnoskórej publiczności w Pittsburghu kiedy jeden z widzów rzekomo zapytał perkusistę Rona Beitle’a: „Zagracie trochę funky muzyki biali chłopcy?” Kilka poprawek później Wild Cherry miało swój pierwszy i jedyny hit numer 1. Autobiograficzna piosenka bada wyzwania przed którymi stają zespoły rockowe amid eksplozji disco a także zręcznie balansuje między oboma gatunkami dzięki chwytliwym groove’om oraz ognistej solówki gitarowej.

9. The Miracles, “Love Machine”

Singlowa wersja utworu “Love Machine” trwa tylko dwie minuty pięćdziesiąt pięć sekund ale nie należy lekceważyć wersji albumowej która rozciąga się prawie do siedmiu minut z szalonymi syntezatorami oraz wokalnymi improwizacjami uzupełniającymi dynamiczny groove utworu “Love Machine”. Niezmordowane tempo oraz chwytliwe melodie czynią obie wersje “Love Machine” obowiązkowymi do przesłuchania.

8. Rod Stewart, “Tonight’s the Night (Gonna Be Alright)”

Zanim bawarski blues-rockowy strut “Hot Legs” oraz libidinistyczny disco stomp “Do Ya Think I’m Sexy”, Rod Stewart założył swoje sypialniane oczy i przekonał się do szczytu list przebojów dzięki balladzie soft-rockowej “Tonight’s the Night (Gonna Be Alright)”. Delikatne lekko chrapliwe wykonanie Stewarta kontrastuje ze stosunkowo bezpośrednimi tekstami (utwór pierwotnie został zakazany przez BBC a inne stacje skracały jego uwodzicielskie zakończenie). “Tonight’s the Night” zajmowało pierwsze miejsce przez osiem kolejnych tygodni co czyni je najdłużej utrzymującym się numerem 1 roku 1976 oraz najdłużej utrzymującym się hitem Stewarta od czasów Beatlesów “Hey Jude” osiem lat wcześniej.

7. The Sylvers, “Boogie Fever”

Disco z bębnem cowbell? Powiedz mniej! Refren “Boogie Fever” mógłby skusić najbardziej opornych wallflowerów na parkiet taneczny ale pod powierzchnią kryje się znacznie więcej niż można by przypuszczać w przypadku jednego hitu Sylvers’ów . Utwór otwierają wspomniane cowbelle zanim pojawia się chrupiący riff gitary który brzmi trochę jak Beatlesi “Day Tripper”, dodając dodatkowej siły temu radosnemu utworowi.

6. Diana Ross, “Love Hangover”

Dzięki “Love Hangover” Diana Ross stała się jedynym artystą który wysłał dwie różne piosenki na numer 1 w 1976 roku . Lepsza z nich to kształtująca arcydzieło przechodzące od radosnej popowej melodii o średnim tempie do żywej disco hymnu tuż przed trzecią minutą . Ross podobno początkowo opierała się tej piosence myśląc że jest “ponad” disco . Ale szef Motown Berry Gordy interweniował a producent Hal Davis polecił inżynierowi Russowi Terrana zamontować stroboskopowe światło w studiu aby ustawić nastrój . Opłaciło się: “Love Hangover” jest dynamiczna ale bez wysiłku – dźwięk artystki oraz jej zespołu wiedzących że mają pełną kontrolę nad sytuacją.

5. The Four Seasons,”December ,1963 (Oh ,What a Night)”

Zgodnie z Bob Gaudio (vocalista Four Seasons oraz współautor “December ,1963”) utwór rozpoczął swoje życie jako roboczy tytuł “December 5th ,1933” oraz teksty dotyczące zniesienia prohibicji . Frankie Valli oraz współautorka Judy Parker nie byli zachwyceni tekstami ani częściami melodii więc Gaudio przerobił melodię na wersję którą fani znają dzisiaj . Efekt końcowy jest niezwykle chwytliwy oraz nostalgiczny ,z uniwersalnymi tekstami . Jak powiedział Valli: “To była piosenka o utracie dziewictwa.”

4.Steve Miller Band,”Rock’n Me”

Kiedy inni artyści rockowi starali się dostosować do eksplozji disco lat ’70 Steve Miller pozostał wierny sobie tworząc “Rock’n Me”, niezwykle chwytliwego rockera . Hałaśliwe riffy oraz śpiewne wokalne hooki są mistrzowskim przykładem ekonomicznego pisania tekstów mających za zadanie poruszyć festiwalową publiczność – dosłownie . “Miałem grać tuż przed Pink Floyd [at the 1975 Knebworth Festival]”, powiedział Miller dla Ultimate Classic Rock Nights. “Pomyślałem sobie: ‘Wiesz co? Zamierzam dać im popalić’. Więc napisałem ‘Rock’n Me’ jako utwór który miał być grany na festiwalu aby po prostu rozkręcić imprezę.”

3.Wings,”Silly Love Songs”

Pierdol nienawistników . Mamy dosyć udawania że “Silly Love Songs” nie jest ponadczasowym hitem . Paul McCartney zdobywa punkty za uznanie krytyki wobec siebie w tamtym czasie ,ale także za przerobienie ich na hit numer jeden ze uśmiechem na twarzy . Dodajmy jeszcze przyjemną perkusję ,genialną linię basową oraz kontrapunktowe melodie wokalne ,a będzie jasne dlaczego Carlton Banks mógł być słyszany śpiewający “Silly Love Songs” pod prysznicem podczas pilotażu The Fresh Prince of Bel-Air.

2.Bee Gees,”You Should Be Dancing”

Puszczony jako główny singiel albumu Dzieci Świata, “You Should Be Dancing” zapoczątkował erę disco Bee Gees i wspiął się wysoko na listach przebojów ,zapowiadając światową dominację zespołu wraz ze ścieżką dźwiękową do Sobotniej Nocy Fever. Niezwykle udana seria sześciu kolejnych hitów numer jeden miała nastąpić ,ale pierwsza disco wyprawa Bee Gees pozostaje ich najczystsza i najbardziej chwytliwa . Falsetto Barry’ego Gibb’a to objawienie ,a euforyczne hooki czynią tytuł piosenki nie tylko sugestią ,ale absolutnym faktem.

1.Paul Simon,”50 Ways to Leave Your Lover”

Mniejszy człowiek (i autor) będący w trakcie rozwodu mógłby uciekać się do małych oszczerstw . Ale Paul Simon wybrał dowcip po rozstaniu ze swoją pierwszą żoną Peggy Harper . Wzmocniony genialnym bębniarskim rytmem Steve’a Gadda ,“50 Ways to Leave Your Lover” utrzymuje lekkość pomimo bogatych melodii oraz śpioszkowych wokali Simona . Przyznajmy ,Simon wymienia tylko pięć (maksymalnie) sposobów opuszczenia ukochanej — pozostałe czterdzieści pięć dodaje tajemnicy tej ponadczasowej piosenki .

Czytaj dalej aby zobaczyć nasze wybory najlepszych albumów rockowych lat ’76: